er Crist s'ieu crezes Amor,
Tornat m'agr'en la folhor
En que'm solia tenir:
Que pe'ls huelhs m'anet ferir,
Quant li obri mon coratge,
A'l cor, d'un amoros semblan
Que'm venc d'un guay cors benestan.
Mas ja mais, s'ab mi no's jura
No'i poira intrar segura.

E pero, tan gran doussor
Ai a'l cor, d'una honor
Que'm fes silh, quals non aus dir,
Quan me vi de si partir,
Qu'entrubert tenc mon coratge
Per prendre tal joy, o plus gran.
Que, quan trays la man de son guan,
Frays de'l cor la serradura,
E'i mes per guarda Mezura.

Mas puois, quan ieu vinc d'alhor,
Mezura no'y ac valor:
Qu'ab plazers la'n fes yssir
Silh que'm pot, si's vol, aucir,
E mes si e mon coratge
Tan fermamen, rizen joguan,
Qu'alre no ' l quier, ni no'l deman;
Qu'en lieys remirar s'atura
Mos cors, que d'als non a cura.

Regardan la vey gensor,
E pensan la truep malhor:
Qu'amar si fai e grazir
Per vezer e per auzir.
E si'l met Dieus en coratge
(que sol per merce fass' aitan),
Que'l plassa qu'ieu l'am ses engan,
Merces aura sa dreitura,
Et ylh amic ses falsura.

S'ieu no suy a ssa ricor
Pro ricx per fin amador,
Mi pot sivals retenir:
Qu'ieu sai celar e suffrir
Franchamen, de bon coratge,
So que tanh a leyal aman,
E port a lieys honor tan gran:
S'ab sa ricor la mezura,
Ricors li fara franchura.

A la pro reina prezan
T'en vay, chansos, e t'atura,
Qu'ab lieys tota res melhura.